Booking.com

 

De Niger is de kloppende slagader van alles wat leeft in het hart van West-Afrika. In deze bron van voedsel leven ruim 200 soorten vis. De rivier is bevaarbaar van Koulikoro aan de bovenloop tot aan het oostelijker gelegen legendarische Timboektoe, waar veruit de meeste mensen wonen. Wie iets te weten wil komen over het leven op het platteland van Afrika, moet beslist eens een tocht maken over dit deel van de rivier. Timboektoe mag dan wat van zijn glans verloren hebben, tijdens een tocht over de Niger met een van de boten van de Compagnie Malienne de Navigation (cmn) van Koulikoro naar Korioum, de haven van Timboektoe, ontvouwt zich een prachtig beeld van het leven langs de oevers van de rivier. Kleine dorpen met lemen hutten, afgewisseld door de spitse torens van verschillende plaatselijke moskeeën, klampen zich hier vast aan de belangrijkste levensader in dit verder dorre landschap.

 

De Niger is de grootste rivier van West-Afrika. Hij ontspringt in de Hooglanden van Guinee en begint dan aan een lange reis door de zich almaar verder uitdijende Sahara. In Timboektoe maakt hij een bocht naar het zuiden richting Niger en Nigeria, en mondt ten slotte uit in de Golf van Guinee. Voor haar voeding is de rivier sterk afhankelijk van de regenval in het Guinese hoogland. Vandaar voert de rivier niet alleen water aan, maar ook het voor de landbouw zo belangrijke slib in de enige groenstrook in de woestijn. De stoomboten hebben nog het meest weg van drijvende dorpen met smoorhete hutten, harde muziek in de bars, en overal in het rond slingerende vracht met mensen erbovenop. De accommodatie varieert van luxe — nette hutten met airconditioning — en twee niveaus eerste klasse met bedden of stapelbedden — tot de snikhete en smerige maar wel levendige vierde klasse op het onderdek, samen met de vracht. Bij de eerste en tweede (en soms derde) klasse is het eten inclusief, maar stel je er niet te veel van voor. Aan boord of vóór vertrek kun je flessen water kopen, maar ook in alle aanlegplaatsen. Al het andere 'drinkwater' komt rechtstreeks uit de rivier — en wie dat drinkt, moet het zelf maar weten.

 

Het plaatsje Songo ongeveer 85 km ten zuidwesten van Mopti, is een typisch voorbeeld van Dogon-architectuur met steen en leem

« Het plaatsje Songo ongeveer 85 km ten zuidwesten van Mopti, is een typisch voorbeeld van Dogon-architectuur met steen en leem

 

Ségou is wat rustiger dan Bamako en minder toeristisch dan Djenne of Mopti, maar het is een bloeiende, ongerepte Afrikaanse marktstad. Aangezien Ségou buiten de grote toeristische routes ligt, word je er niet zo snel lastig gevallen door bedelaars en klantenlokkers. Alle dagen van de week is er markt, maar 's maandags worden er fraaie stukken Bambara-aardewerk, tapijten en dekens verkocht.

 

De Dogon

De volgende halte is Mopti.Tot aan de Franse koloniale tijd was dit een onbeduidend dorp aan de rivier. Maar door zijn ligging halverwege de beide administratieve centra Bamako en Goa en als gevolg van de toenemende handel over de rivier begon Mopti te groeien. Belangrijker nog is dat Mopti de toegangspoort is tot het Pays Dogon in de Falaise de Bandiagara. De Dogon zijn nog animisten en kennen aan natuurlijke voorwerpen een ziel toe. Hun religie is bepalend voor alles wat zij doen en is zelfs zichtbaar in het ontwerp van hun dorpen en huizen: dorpen zijn gebouwd in de vorm van een menselijk lichaam, waarbij de huizen de slagaders en bloedvaten zijn. Ze horen tot de beste Afrikaanse masker makers. Ook in hun bouwkunst onderscheiden ze zich van andere volken doordat hun huizen vervaarlijk tegen de falaise aan zijn gebouwd.

 

Dankzij onder andere de Dogon-tradities is Mopti inmiddels uitgegroeid tot de belangrijkste toeristische bestemming in Mali, en omdat de stad op het punt ligt waar de Bani in een uitgestrekte rivierdelta uitmondt in de Niger, is het ook de levendigste haven aan de rivier. De Grand Marché (Grote Markt) ligt op een tiental blokken van de haven. Op dinsdag is er markt en dan komen Bozo-vissers naar Mopti om witte brokken zout te verkopen van kamelenkaravanen uit het noorden van Mali. Mopti staat ook bekend om zijn wollen, of half wollen-halfkatoenen dekens en de rijk bewerkte (en dure) Fulani trouwdekens. De Grande Mosquée lijkt een fraai staaltje authentieke Sudanese architectuur, maar is pure kitsch. Elk jaar wordt er een nieuw laagje leem over het gebouw gesmeerd omdat de oude laag door de regen is weggespoeld.

 

Gratie in een woestijn

Djenné, een eiland in de Bani, vervult een soortgelijke rol op een grotere schaal. De beroemde Grande Mosquée werd gebouwd in 1905 op basis van ontwerpen van haar 11de-eeuwse voorgangster. Deze slaperige stad, die in de 9de eeuw werd gesticht, bereikte in de 14de eeuw haar grootste bloeiperiode, tegelijk met Timboektoe, toen ze kon profiteren van de transsaharaanse karavaan-handel met Marokko, dat op een kameeltocht van 55 dagen in noordelijke richting ligt.Tegenwoordig komt de hele stad 's maandags tot leven, wanneer er markt wordt gehouden tegenover de Grande Mosquée.

 

Timboektoe ligt 11 km ten noorden van de Niger. Vroeger lag de stad pal aan de rivier, maar die heeft haar loop verlegd. De tand des tijds heeft flink geknaagd aan de lage en grijze lemen huizen langs de zanderige straatjes, maar in de steegjes kun je nog goed zien dat dit ooit een belangrijk islamitisch centrum is geweest. Er zijn tal van moskeeën en een aantal fraaie huizen van kalkzandsteen. Die laatste zijn in de 16de eeuw gebouwd door welvarende Moorse handelaars en doen enigszins denken aan oude Egyptische tempels. Veel grootse monumenten uit het verleden zijn weggewaaid met het woestijnzand, maar de magische klank van haar naam en verleden verleent de stad nog steeds een unieke atmosfeer.

 

Praktische tips

  • Taal: Frans is de officiële taal naast verscheidene plaatselijke talen.
  • Munteenheid: West-Afrikaanse frank, aangeduid als CFA (Communauté Financière Africaine), uitgesproken als: 'séfa'.
  • Klimaat: regentijd van juni tot oktober. Het warmst is het van maart tot juni (40 graden). De harmattan, een droge, hete, stoffige wind vanuit de Sahara, waait tussen december en maart.
  • Beste reistijd: de boten varen van augustus tot december als er voldoende water in de rivier staat.
  • Souvenirs: houtsnijwerk, maskers, wollen en koperen voorwerpen.
  • Gezondheid: neem maatregelen tegen malaria, gele koorts, tyfus, hepatitis en hondsdolheid. Vermijd het nuttigen van ongekookte melk, niet-gesteriliseerd wateren ongekookte groenten en fruit.

 

Booking.com

 

Booking.com