Booking.com

 

Onder Mexico's dynamische, moderne hoofdstad liggen de tempels en paleizen van de Azteken, en even verderop ligt de oude stad Teotihuacan

 

In 1519 marcheerden Spaanse troepen onder aanvoering van Hernan Cortes door een pas tussen de beide vulkanen Popocatéptl en Ixtaccihuatl. Onder hen strekte zich de hoogvlakte van Centraal-Mexico uit, en zij verbaasden zich over de kunstmatige eilanden in een meer. Daar lag de Azteekse hoofdstad Tenochtitlan, met haar talrijke tempels en piramides.

 

De oude stad Teotihuacan was tussen de 4de en 7de eeuw één van de grootste metropolen ter wereld. Toen de Azteken er arriveerden, was de stad al verlaten en vervallen

« De oude stad Teotihuacan was tussen de 4de en 7de eeuw één van de grootste metropolen ter wereld. Toen de Azteken er arriveerden, was de stad al verlaten en vervallen

 

Het Texcoco-meer werd lang geleden gedempt en de Azteekse stad werd grotendeels verwoest bij haar inname in 1521. Maar verspreid over de moderne stad hebben spookachtige overblijfselen de tand des tijds overleefd. Rondom de stad, op de hoogvlakte die nog steeds het hart van Mexico vormt, liggen oude tempels en steden, de mysterieuze getuigen van de visie en het vakmanschap van de Azteken en de beschavingen die aan hen vooraf gingen. Hun erfenis leeft voort in het moderne Mexico. In dit land met een gemengd Spaans-Amerikaanse oorsprong steken de hartstocht voor het leven en het bewustzijn van de dood overal de kop op: in de onsmakelijke tv-soaps, in de woeste, heldere muurschilderingen van Diego Rivera, en tijdens de jaarlijkse Dia de los Muertos.

 

Smaken verschillen, ook als het gaat om Mexico-Stad, de hoogst gelegen, op één na grootste en misschien wel de meest vervuilde metropool ter wereld. Het inademen van de stadslucht zou er hetzelfde effect hebben als het roken van twee pakjes sigaretten per dag. Het stadscentrum van elegante koloniale herenhuizen en glimmende wolkenkrabbers rondom de brede, met palmen omzoomde Paseo de la Reforma wordt omringd door almaar bouwvalliger voorsteden die naar buiten toe veranderen in rommelige krottenwijken.

 

Maar wie van gracieuze flair en het snelle grootsteedse leven op het scherp van de snede houdt, kan zijn hart ophalen in de nooit aflatende fiësta van getoeter en straatrumoer van Mexico-Stad. De beau monde begeeft zich 's nachts naar de Zona Rosa, de levendige stadswijk met cafés, restaurants en chique winkels in de straten die van de Paseo de la Reforma vandaan lopen. Daar staan de mariachis te spelen, die elke avond op de Plaza Garibaldi bijeenkomen om hun treurige maar tegelijk feestelijke muziek met gitaren, violen en trompetten ten gehore te brengen. Ze zijn op zoek naar werk — een huwelijk, een feestje, alles nemen ze aan.

 

Er zijn allerlei bars en eetgelegenheden. Als je een enchilada eet in een van de chiquere middenklasserestaurants van de Mexicaanse hoofdstad, maak je een goede kans dat die smaakt als een in perkamentpapier gewikkeld stuk bordkarton; maar koop je hetzelfde bij een straatverkoper, dan kan dat sappige pakketje in één grote explosie je smaakpapillen in verrukking brengen. Mexicaans bier is een goede remedie om weer bij te komen.

 

In het hart van de stad

Midden in de stad ligt de Plaza de la Constitución, beter bekend (zoals alle centrale pleinen in Mexico) als de Zócalo. Dit weidse geplaveide plein was ooit het hart van de Azteekse stad. Hier vandaan moeten de Azteken hebben uitgekeken op de rokende kegel van de Popocaté-petl. Tegenwoordig is die, als gevolg van de smogvor-ming, nog maar zelden te zien. Geestelijke en wereldlijke machthebbers verblijven nog op dezelfde plaats als ten tijde van de Azteken: de massieve, droefgeestige barokke kathedraal staat op de plek waar priesters ooit de schedels van de geofferde slachtoffers opstapelden, terwijl het Presidentiële Paleis (Palacio Nacional) op de ruïnes van Montezuma's paleis is gebouwd. Binnen in het paleis verbeeldt Diego Rivera's gigantische en kleurrijke muurschildering de wanhopige historische strijd.

 

De Popocatépetl ligt ten zuidoosten van Mexico-stad. De laatste uitbarsting van deze vulkaan was in 1802, maar hij stoot nog steeds een vreemde rookwolk uit. Popocatépetl betekent "Rokende Berg"

« De Popocatépetl ligt ten zuidoosten van Mexico-stad. De laatste uitbarsting van deze vulkaan was in 1802, maar hij stoot nog steeds een vreemde rookwolk uit. Popocatépetl betekent "Rokende Berg"

 

Lange tijd is men ervan uitgegaan dat de Templo Mayo, de hoofdtempel van de Azteken, volledig verwoest was bij de belegering, maar in 1978, bij de aanleg van de metro, legden bouwvakkers een zware, stenen schijf bloot met daarin het reliëf van Coyolxauhqui, de godin van de maan. Op deze plek ging men verder met opgravingen, met als gevolg dat nu de resten van verscheidene opeenvolgende tempels te bezichtigen zijn. Daar werd vroeger bij nog levende gevangenen het hart uitgerukt om het te offeren aan de zonnegod, opdat die de volgende dag weer voldoende kracht zou hebben om op te komen. Het blijft een vreemde gewaarwording om in het hart van een moderne metropool te staan en naar de reliëfs van slangen en schedels te kijken die zo sterk herinneringen oproepen aan de onverzoenlijke Azteekse goden.

 

De Azteken verschenen relatief laat op het historische toneel. Ze bouwden hun rijk nog geen twee eeuwen voor de voor hen fatale komst van de Spanjaarden. Even ten noordoosten van de stad liggen de ruïnes van Mexico's eerste grote beschaving, Teotihuacan, dat 2000 jaar oud is.

 

Plaats van de goden

In zijn hoogtijdagen, omstreeks 450 n.Chr., telde Teotihuacan meer dan 200.000 inwoners, meer dan welke West-Europese stad in die tijd. Toen de Azteken er arriveerden, was het al verlaten en vervallen. Ze noemden het Teotihuacan, 'Plaats van de goden'. De trapvormige Piramide van de Zon is met haar 70 m hoogte de op twee na grootste ter wereld. Het uitzicht vanaf haar geplette top over de bosrijke dalen tot aan de bergen aan de horizon is verbluffend. Naast de kleinere Piramide van de Maan staat het fraaiste gebouw van alle huizen en paleizen die zijn opgetrokken langs de brede, centrale Dodenweg — het Paleis van Quetzal Mariposa. Je krijgt er het griezelige gevoel alsof je een deur naar een oude wereld opent; de zuilen rondom een binnenplaats die zijn bewerkt met afbeeldingen van vlinders en quetzals, dragen nog steeds het dak, en de muurschilderingen, met afbeeldingen van priesters verkleed als vlinders, zijn nog even helder als vroeger.

 

Praktische tips

  • Bevolking Mexico-Stad: 20 miljoen.
  • Munteenheid: nuevo peso. De peso kan snel devalueren, dus wissel uw buitenlandse valuta niet in één keer in.
  • Klimaat: 's zomers is het in Mexico-Stad gemiddeld 24 graden en van oktober tot mei blijft het er tamelijk droog en warm; van december tot februari kan het vriezen.
  • Beste reistijd: oktober-mei.
  • Dichtstbijzijnde luchthaven: Mexico City.
  • Extra meenemen: pillen tegen hoogteziekte, waar sommige mensen in Mexico-Stad last van kunnen krijgen in combinatie met de luchtvervuiling; insectenwerende middelen, zonnebril, pillen tegen diarree.
  • Souvenirs: zilvergoed, aardewerken keramische tegels, tapijten, borduurwerk.
  • Gezondheid: vaccinaties tegen tyfus, cholera, hepatitis Aen polio worden aangeraden. Wees buiten de grote steden voorzichtig met kraanwater en ijs.
  • Eten en drinken: in de Mexicaanse keuken vind je de sporen van het verleden terug: Amerikaans-indiaans, Spaans en (19de-eeuws) Frans. Mole poblano de guajolote is een populaire saus van chili, tomaten, pinda's, chocolade en knoflook. Guacamole wordt met dezelfde ingrediënten gemaakt, maar met avocado's in plaats van chocolade. Taco's (maïspannenkoeken) en tamales(dichtgevouwen maïsbladeren met hartige vulling) zijn afkomstig uit Mexico, evenals tequila, die wordt gemaakt van het gegiste sap van de agave.

 

Booking.com

 

Booking.com