Booking.com

 

De raison d'être van Venetië is de zee. Om die waarheid te bevatten, doe je er goed aan de boot te nemen naar de eilanden in de lagune en dan te kijken hoe de stad terugwijkt in het weidse uitspansel van water en lucht, totdat ze een luchtspiegeling wordt van koepels, pinakels, torens en paleizen. Zoals zoveel legendarische steden is Venetië niet kenmerkend voor het land waarin het ligt, maar Venetië is dan ook nergens mee te vergelijken, of de stad nu ligt te blakeren in de zomerzon of gehuld gaat in winterse nevels.

 

Een gondel glijdt onder de Ponte della Plaglia door tegenover het 15de-eeuwse Palazzo Ducale. Dit paleis was het centrum van alle geheime politieke machinaties van de Venetiaanse republiek

« Een gondel glijdt onder de Ponte della Plaglia door tegenover het 15de-eeuwse Palazzo Ducale. Dit paleis was het centrum van alle geheime politieke machinaties van de Venetiaanse republiek

 

Venetië is gebouwd op een aantal eilanden in de vorm van een zeepaardje, en wordt doorkruist door meer dan 150 kanalen en 400 bruggen. De eerste bewoners waren vluchtelingen van het vasteland (terra Jerma) en arriveerden in de 5 de eeuw. Hun republiek zou meer dan duizend jaar blijven bestaan. In die periode vergaarde ze grote rijkdommen dankzij haar handel met het Oosten. De oosterse invloeden en rijkdommen vind je terug in de extravagante Venetiaanse kunst en architectuur, maar minder in de Venetiaanse keuken, waarin vis het hoofdbestanddeel is. Vongole (kokkels) zijn een lokale delicatesse.

 

In Venetië kun je je maar op twee manieren verplaatsen: te voet of over water. Als je voor het eerst in Venetië komt, kun je het best een vaporetto (waterbus) nemen vanaf het treinstation of vanaf het (enige) parkeerterrein aan de Piazzale Roma. Tijdens de kalme tocht over het Canal Grande zie je paleis na paleis uit het water oprijzen, het een gotisch van stijl, zoals het fantasierijke 15de-eeuwse Ca d'Oro, het ander in renaissancestijl, zoals het grootse en sombere Ca Grande, maar er lijkt nauwelijks iets veranderd sinds Canaletto het allemaal twee eeuwen geleden schilderde.

 

Na wat gepruttel onder de Ponte di Riaolto komt de vaporetto op de Piazza San Marco. Dit reusachtige plein, waar het vaak bijzonder druk is, is nog steeds het hart van Venetië, met zijn arcades aan drie zijden waarin beroemde cafés zijn ondergebracht als Florian en Quadri, het favoriete etablissement van RichardWagner. Napoleon noemde het 'de mooiste salon van Europa', en 's avonds treden er nog steeds orkestjes op. De cafés zijn echter bepaald niet goedkoop. Aan de vierde zijde van het plein verrijst de kathedraal van Venetië, de San Marco, een Byzantijnse kerk met vijf koepels en overladen met buitengewoon fantasierijke pinakels en gouden sterren op een azuren achtergrond. Aan de voorkant staan (de kopieën van) vier klassiek-Romeinse bronzen paarden, geplunderd uit het Hippodroom in Constantinopel — de originelen staan binnen ter bescherming tegen de luchtvervuiling. De grote campanile (klokkentoren) naast de basilica is eveneens een replica, nadat het origineel in 1902 was omgevallen en op de aangrenzende gebouwen was gestort (zonder veel schade te veroorzaken). Aan de rechterkant ligt het Palazzo Ducale (Dogenpaleis) met zijn gotische arcades en met roodwitte, diamantvormige patronen versierde facade. Vanuit dit paleis werd de republiek bestuurd, en hier vandaan werden gevangenen over de Ponte dei Sospiri (Brug der Zuchten) naar de gevangenis gebracht. De beroemdste gevangene, Giacomo Casanova, wist als enige via het met lood beklede dak van de gevangenis te ontsnappen.

 

Met uitzicht op de exotische pracht en praal van de San-Marcobasiliek is de Piazza San Marco een klassieke locatie voor een caféterras

« Met uitzicht op de exotische pracht en praal van de San-Marcobasiliek is de Piazza San Marco een klassieke locatie voor een caféterras

 

Na elke bocht stuit je in Venetië wel op een of ander architectonisch hoogstandje of een galerie barstensvol meesterwerken.Tot de kerken die in hoge mate bijdragen aan de speelse horizon van Venetië, horen de Santa Maria dei Miracoli (renaissance), de Santa Maria della Salute (barok, met schilderingen vanTitiaan enTintoretto) en op het gelijknamige eiland de San Giorgio Maggiore (renaissance), gebouwd door Andrea Palladio en waarvan de bleke koepel een van de herkenningspunten van de stad is. In de Gallerie dell'Accademia zijn tal van Venetiaanse meesterwerken uit verschillende eeuwen ondergebracht. Voor moderne kunst loont het de moeite een bezoek te brengen aan de Collezione Peggy Guggenheim in het Palazzo Venier, die bekendstaat om haar surrealistische kunst.

 

Vroeg of laat verdwaalt iedereen in het labyrint van steegjes langs de kanalen in het minder drukke deel van Venetië. Ofschoon Venetië een van de drukst bezochte toeristische steden ter wereld is, hoef je toch maar één keer een verkeerde afslag te nemen, of je bevindt je al in een smalle steeg met steile muren met maar hier en daar een getralied raam, om vervolgens weer uit te komen op een zonovergoten plein. Als je dan moe bent van het wandelen en de hitte, wordt het tijd naar het water te gaan. Gondels, natuurlijk de eerste keuze, zijn even fantastisch als al het andere in Venetië: krankzinnig onpraktisch en duur, maar heel romantisch als je geen bezwaar hebt tegen de hekgolven van de motorboten. Veel goedkoper zijn de traghetti — gemeenteveren die overtochten verzorgen vanaf een aantal vaste punten.

 

De lagune en de eilanden

Als de stad je te veel wordt, kun je een andere vaporetto nemen naar de lagune en de eilanden. De vaporetto vanuit Fodamente Nuovo puft als een trein over de doorgaans kalme lagune en houdt af en toe halt bij plaatsen die maar net boven het water uitsteken. Murano is het grootste eiland in de lagune en is het centrum van de glasblaaskunst; glas wordt hier al eeuwenlang gemaakt, en ook al zijn de producten van het eiland dikwijls kitscherig — veelkleurige vissen met arabeske vinnen en schattige hondjes —, het geeft toch voldoening iets mee naar huis te nemen wat je met zoveel deskundigheid hebt zien maken. Burano is bekend om zijn fel gekleurde huizen, visserij en kantwerk, en ook hier kun je de kantwerkers bezig zien.Torcello, het eiland dat het verst verwijderd ligt, werd als een van de eerste eilanden in de lagune bewoond. Sommige huizen aan de Rialto werden steen voor steen verplaatst toen de mensen het eiland moesten verlaten nadat er malaria was uitgebroken. Nu is het een nagenoeg verlaten, tot de verbeelding sprekend eiland met niet veel meer dan de opvallend onopvallende kathedraal midden in de woekerende velden. Als je van alleen-zijn houdt (net als Ernest Hemingway, die hier Across the River and Into the Trees schreef), kun je in het enige kleine hotel op Torcello overnachten, maar als 's ochtends vroeg de vaporetto eenmaal is vertrokken, zit je voor de rest van de dag op het eiland vast.

 

De monding van het Canal Grande wordt beheerst door de koepels van de Santa Maria della Salute. De bouw ervan begon omstreeks 1635 uit dank voor de vrijwaring van Venetië tegen de pest, en was 50 jaar later voltooid

« De monding van het Canal Grande wordt beheerst door de koepels van de Santa Maria della Salute. De bouw ervan begon omstreeks 1635 uit dank voor de vrijwaring van Venetië tegen de pest, en was 50 jaar later voltooid

 

Veruit het grootste eiland, dat de lagune beschermt tegen de zee, is het 14 km lange Lido.Toen Lord Byron in Venetië woonde (1816—1819), ging hij paardrijden op het toen nog verlaten strand, maar sinds de afgelopen eeuw is dit Venetiës uitgaanscentrum-aan-zee. Langs het brede strand staat het ene grand hotel naast het andere, maar geen enkel hotel kan zich qua grandeur meten met het Grand Hotel des Bains, een fin-de-sièclegebouw waar de Duitse schrijver Thomas Mann in 1911 Der Tod in Venedig schreef, en waar 60 jaar later Luchino Visconti de novelle verfilmde. Maar Venetiaanser nog door zijn fantasievolle versieringen is het in Moorse stijl gebouwde Hotel Excelsior.

 

Praktische tips

  • Bevolking: 340.000 in de conglomeratie; 79.000 in het historisch centrum.
  • Munteenheid: euro.
  • Klimaat: doorgaans mediterraan; juli—september zeer warm; 's winters dikwijls nevelachtig, sneeuw valt er zelden, af en toe overstromingen.
  • Extra meenemen: waterdicht schoeisel en warme kleding in de winteren paraplu's het hele jaar door. Beste reistijd: oktober-maart (ter vermijding van de grootste drukte), maar houd rekening met het drukke carnavalsseizoen in de tien dagen voorafgaand aan Aswoensdag
  • Dichtstbijzijnde luchthaven: Marco Polo ligt op het vasteland, 13 km ten noorden van het historisch centrum, te bereiken per watertaxi, of neem de bus naar de Piazzale Roma.
  • Souvenirs: antiek, juwelen, glas, kant, maskers en kostuums.
  • Accommodatie: kan problematisch zijn; boek ruimschoots van tevoren.

 

Booking.com